ناشنوایی

درمان ناشنوایی مادرزادی ، یکی از اختلالات مادرزادی که ممکن است در سیستم شنوایی نوزاد بوجود آید ناشنوایی می باشد. تحقیقات و بررسی های انجام شده در این خصوص نشان از این دارد که بیش از یک سوم جمعیت ناشنوایان به خاطر دلایل ژنتیکی یا ارثی به این مشکل دچار شده اند. از آن جایی که این نوع

اختلال در شنوایی از بدو تولد در نوزاد ایجاد شدهه به آن ناشنوایی مادرزادی گویند.


ناشنوایی


اختلال ناشنوایی مربوط به کاهش توان یا از دست دادن توان شنیداری می باشد. این مشکل می تواند در استخوان های ریز گوش میانی که وظیفه ی انتقال صدا را به عهده دارند رخ دهد. گاهی نیز این اختلال مربوط به ایجاد مشکل در شاخه های عصب هشتم مغز که وظیفه ی انتقال صدا به مغز را به عهده دارند باشد. بر این اساس با دو نوع ناشنوایی رو به رو هستیم. ناشنوایی انتقالی که مربوط به استخوان های ریز گوش میانی می شود و ناشنوایی حسی عصبی که در عصب هشتم مغز که مربوط به شنوایی می شود اتفاق می افتد. در مواردی نیز ممکن است هر دو نوع این موارد برای فرد رخ دهد.

ناشنوایی


عوامل مهم اختلال شنوایی مادرزادی


مشکل شنوایی در کودکان به دو عامل مهم بستگی دارد که باید مورد توجه قرار گرفته و برای درمان اسرع وقت اقدام کرد. یکی از این عوامل مربوط به عوامل محیطی و عفونت های ویروسی می باشد. دیگری نیز عوامل وراثتی و ناهنجاری هایی که در گوش میانی جنین رخ می دهد.


انواع ناشنوایی مادرزادی


اختلال ناشنوایی مادرزای می تواند از نوع غیر جنسی بازگشتی، غیر جنسی غالب و یا مربوط به کروموزوم های جنسی باشد.
- ناشنوایی غیر جنسی بازگشتی: این نوع ناشنوایی مربوط به کودکی با پدر و مادر سالم و طبیعی می شود. به این صورت که این پدر و مادر یک ژن بازگشتی دارند که به احتمال 25 درصد می تواند باعث تولد نوزادی ناشنوا شود. در این مورد به علت این که خانواده و پدر و مادر سلامت شنوایی دارند احتمالاً ناشنوایی فرزند غالب نخواهد بود.


- ناشنوایی غیر جنسی غالب: این ناشنوایی زمانی مشاهده می شود که یکی از والدین (پدر یا مادر) ژن غالب ناشنوایی داشته باشد و به این صورت آن را به فرزند منتقل کند. در این دسته از والدین به احتمال نصف (50 درصد) فرزند به مشکل ناشنوایی دچار می شود. زمانی که هر دوی والدین یا هر دوی پدربزرگ و مادربزرگ دچار ناشنوایی ژنتیکی باشند احتمال ابتلای نوزاد به این نوع ناشنوایی بسیار زیاد است.


- ناشنوایی مربوط به کروموزوم های جنسی: در این نوع ناشنوایی مادر یک ویژگی بازگشتی برای ناشنوایی را در کروموزوم های مربوط به سکس حمل می کند. به این صورت مادر تنها فردی است که این ویژگی بازگشتی را می تواند به نوزاد و همسر خود انتقال دهد. البته معمولاً بیشتر نوزادان پسر در این نوع آسیب پذیر هستند.


درمان ناشنوایی


اصولاً فهمیدن علت و نوع ناشنوایی برای تشخیص راه های درمان بسیار اهمیت دارد. علاوه بر این شناخت دلیل ناشنوایی های ژنتیکی کمک شایانی برای تثبیت وضعیت یا بدتر شدن آن در آینده خواهد داشت. به این ترتیب با شناخت علت مشکل و آسیبی که به سیستم شنوایی وارد شده مشخص می شود. در نتیجه پزشک می تواند ارزیابی درستی از این مطلب داشته و راه درست و تاثیرگذار برای درمان را تعیین کند. برای تشخیص این اختلال 6 ماه اول پس از تولد دوران مهمی به حساب می آید. اصولاً تشخیص و درمان کودکانی که دچار ناشنوایی مادرزادی هستند باید در همان سنین ابتدایی انجام شود. به این معنی که هر چه برای تشخیص و درمان سریع تر اقدام شود احتمال بیشتری برای شکل گیری مهارت های ارتباطی بوجود می آید. امروزه درمان های مختلفی برای ناشنوایی پیشنهاد می شود. ساده ترین روش استفاده از سمعک می باشد که فرد را قادر می کند صداهایی را بشنود. این وسیله قابل استفاده برای افراد با هر سن می باشد.
نوع دیگر درمان ناشنوایی های مادرزادی مربوط به کاشت حلزون می شود. این روش درمان مناسب افرادی است که از سمعک استفاده کرده اما نتیجه نگرفته اند. برای این روش دستگاهی الکترونیکی در گوش کار می گذارند که مانند حلزون گوش کار می کند. این دستگاه عصب های شنوایی را تحریک کرده و باعث ایجاد حس شنوایی می شود. دستگاه الکترونیکی یا همان حلزون شامل دو بخش می باشد. بخش خارجی آن پشت گوش قرار گرفته و با کمک میکروفونی که دارد صداهای محیط را دریافت کرده و آن ها را پردازش می کند. پس از پردازش صداها، بخش خارجی حلزون آن ها را به قسمت داخلی انتقال می دهد. بخش داخلی این دستگاه توسط جراحی در پوشت گوش و زیر پوست قرار داده می شود. این بخش با کمک سیمی نازک و ظریف سیگنال های تحریکی را به عصب شنوایی می رساند. پس از آن اطلاعات شنوایی توسط عصب اکوستیک وارد مغز شده و حس شنوایی ایجاد می کنند.
تفاوتی که استفاده از حلزون با سمعک دارد مربوط به مهارت شنیدن و در نتیجه توان صحبت کردن می باشد. به این صورت که در کاشت حلزون توانایی کودک برای شنیدن تقویت می شود. در نتیجه این کودک می تواند درکی از صحبت ها داشته باشد. سمعک ها فقط حجم صدا را بیشتر و بلندتر می کنند و تاثیری روی تقویت درک گفتاری افراد ندارند.

درمان ناشنوایی


سخن پایانی


به طور کلی با پیشرفت هایی که در تکنولوژی روز به روز انجام می گیرد راهکارهای مناسبی برای بسیاری از اختلالات و بیماری ها کشف و شناخته می شود. با مطالعه ی این مطلب حتماً نظر شما هم درباره ی رفع مشکلات ناشنوایی در کودکان تغییر می کند. به این صورت امیدی نو برای کودکانی که به طور مادرزادی دچار ناشنوایی شده اند به وجود آمده است.